به نام خدا
در قرن چهاردهم، مرگ سیاه جان یک چهارم از مردم اروپا را ستاند. مرگ سیاه نام دیگر بیماری طاعون بوده و عامل آن نوعی باکتری به نام یرسینیا پستیس است. این باکتری به طور مستقیم از شخصی به شخص دیگر سرایت نمی کند؛ بلکه برای این کار به یک ناقل نیاز دارد و ناقل آن، نوعی کک انگل موش است؛ به ویژه موش سیاه.
هنگامی که یک کک آلوده شخصی را نیش می زند، یرسینیا پستیس وارد بدن او می شود و به گره های لنفی او راه می یابد. در آن جا تولید مثل می کند و باعث تورم آن ها و ایجاد خیارک می شود. محل تورم ممکن است سیاه رنگ شود و به خاطر همین نام این بیماری سیاه شدگی است. عفونت ممکن است در خون منتشر شود. باکتری در خون به سرعت تکثیر شده و سبب مرگ می شود.
امروزه به خاطر شرایط بهتر زندگی و مهار موش ها، این بیماری در ارپا بسیار کم شده است؛ اما هنوز در بعضی کشور ها وجود دارد. مثلا" در سال 1896 میلادی طاعون در هند شیوع یافت. در پانزده سال گذشته، بیش از 8 میلیون نفر در اثر طاعون مرده اند.
نوشته شده در ۱۳۸٥/٤/۱۱ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()
به نام خدا
مخزن اصلي ويروس آنفولانزاي A، پرندگان آبزي هستند، كه در آن ها اين ويروس ها به سطح مطلوب سازش پذيري با ميزبان رسيده اند. انتقال بين پرندگان به صورت مستقيم از طريق پارتيكل هاي استنشاقي آلوده به مدفوع، آب، غذا و ديگر مواد صورت مي گيرد.
طيف بيماري در پرندگان از عفونت بدون علامت يا بيماري ملايم تنفسي، تا بيماري سيستميك كشنده ي شديد و سريع متفاوت است. بيشتر ويروس هاي آنفولانزاي پرندگان كه تا كنون از پرندگان جدا شده و غير بيماري زا هستند، يعني عفونت بدون علامت يا بيماري بدون علامت را به وجود مي آورند. ويروس هاي آنفولانزاي پرندگان كه توانايي شيوع فرم هاي شديد بيماري (fowl plague) در مرغ ها و بوقلمون ها را دارند در زمره ي ويروس هاي شديدا" پاتوژنيك طبقه بندي مي شوند و در حال حاضر به زير گروه هاي H5 و H7 محدود مي باشند. عفونت طيور با ويروس شديدا" پاتوژنيك آنفولانزاي پرندگان با عفونت منتشر مشخص مي شود و از نظر كلينيكي با كاهش توليد تخم، علائم تنفسي، آبريزش فراوان از چشم، ادم سر، اسهال، علائم نورولوژيك و مرگ ظاهر مي شود.
ويروس ها گاها" از مخزن اصلي خود يعني پرندگان آبزي، به ديگر حيوانات از قبيل پستانداران و طيور اهلي، انتقال پيدا كرده، عفونت هاي گذرا و همه گيري هايي به وجود مي آورند.با سازش پذيري از طريق موتاسيون يا دسته بندي مجدد ژنتيكي، بعضي از ويروس ها ممكن استاخلاف پايداري از ويروس هاي آنفولانزاي A با اختصاصيت گونه اي به وجود آورده و اپيدمي ها را در ميزبان جديد سبب گردند.
نوشته شده در ۱۳۸٥/۳/٤ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()
به نام خدا
پلانكتون نام ميليون ها ارگانيسم ريز شناور در آب بركه ها، درياچه ها و درياهاست. نام پلانكتون ها از واژه اي يوناني به معناي سرگردان گرفته شده است. فيتوپلانكتون ها گياهان ريز و زئوپلانكتون ها (شامل ماهي ها و لارو هاي سخت پوستان) بيش تر جانوران ميكروسكوپي هستند. باكتري ها و قارچ هاي آبي نيز در ميان پلانكتون ها ديده مي شوند. بيش تر اين موجودات نمي توانند شنا كنند و براي جابه جا شدن و غوطه ور ماندن متكي به جريان هاي ضعيف آب هستند.
بيش تر پلانكتون ها را انواع گوناگوني از جلبك ها، از جمله بسياري از گونه هاي دياتومه تشكيل مي دهند. دياتومه ها پوسته اي دو قسمتي از جنس سيليس دارند كه مانند مانند جعبه و در جعبه روي هم قرار مي گيرد و از ياخته ي زنده ي درون آن محافظت مي كند. دياتومه ها نمي توانند شنا كنند. در آن ها راه هايي براي افزايش قدرت شناوري پديد آمده است: رييدن خار هاي سخت يا پيوستن به هم و تشكيل ساختار هاي زنجيري و ستاره مانند از جمله ي اين راه هاست.
زئوپلانكتون ها از جانوران تك ياخته و پاروپايان (اعضاي خانواده ي خرچنگ) تا لارو جانوران بزرگ تر را در بر مي گيرند. منبع غذايي اصلي آن ها فيتوپلانكتون ها هستند. پلانكتون ها شكل بسياري از حيات اند و اغلب چمن دريايي ناميده مي شوند، زيرا غذاي اصلي بسياري از ماهي ها را تشكيل مي دهند. ماهي ها حتي اگر مستقيما" از آن ها تغذيه نكنند، جانوري را مي خورند كه از آن ها تغذيه مي كند.
گون هايي كه مرحله ي لاروي را به صورت پلانكتون طي مي كنند بايد تعداد بسيار زيادي تخم بگذارند تا آن هايي را كه خورده خواهند شد جبران كند. صدف آمريكايي 18 ميليون تخم، ماهي روغن 5 ميليون تخم و خرگوش آبي 500 ميليون تخم مي گذارد.
نوشته شده در ۱۳۸٥/٢/٢٠ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()
به نام خدا
موش ها مانند خر موش ها و همسترها جونده اند. بيشتر موش ها تماس اندكي با انسان ها دارند. تنها يك گونه از آنها يعني موش خانگي به آفتي جهاني تبديل شده و موجب خرابي و انتشار بيماري ها است. موش ها مي توانند هر جا كه انسان ها زندگي مي كنند زندگي كنند و به سرعت با محيط جديد سازگار مي شوند و توليد مثل مي كنند. در نواحي سرد و مرطوب موش ه
ا در خانه ها پناه مي گيرند. در جاهاي ديگر مي توانند بيرون از خانه زندگي كنند و اغلب مجراهايي حفر مي كنند كه محلي به عنوان لانه بخش هايي براي انبار كردن غذا و چندين راه خروج براي فرار از دشمنان متعدد دارد.
بيرون از خانه موش ها معمولا شب ها فعالند و از ميوه ها دانه ها و ريشه ي گياهان تغذيه مي كنند.آن ها در داخل خانه تقريبا“ در تمام اوقات فعالند و هرچه پيدا كنند مي خورند. حتي صابون و چسب نيز گاهي بخشي از غذاي موش خانگي را تشكيل مي دهد. آنها اغلب بسيار بيش تر از آنچه مي خورند آسيب مي رسانند و به خصوص با جويدن سيم هاي برق مشكل ايجاد مي كنند. از موش ها نيز مانند خر موش ها به طور گسترده به عنوان جانور آزمايشگاهي استفاده مي شود. موش ها به عنوان جانور دست آموز نيز طرفداران زيادي دارد.
موش هاي پوزه دار
موش هاي پوزه دار را مي توان به راحتي از روي بيني بلند و چشم هاي كوچكشان
تشخيص داد.اين جانوران پرتحرك ترين پستان داران اند و روز و شب براي به د
ست آوردن غذا شكار مي كنند. بينايي آنها ضعيف است ولي از حس بويايي شان خيلي خوب استفاده مي كنند.بيش تر موش هاي پوزه دار اروپايي نياز دارند كه هر روز به اندازه ي وزن خودشان حشره يا كرم حشره بخورند. بعضي از آنها اگر 4 ساعت غذا نخورند از گرسنگي مي ميرند.
معمولا“ نمي توانيم موش پوزه دار را ببينيم. ولي ممكن است صداي راه رفتنش را در ميان برگ هايي كه از درخت ريخته يا صداي جيغ هاي كوتاهش را كه بيشتر مردم فكر مي كنند صداي حشره است بشنويم. موش هاي پوزه دار با بوي بدي كه از خود خارج مي كند در برابر مهاجمان دفاع مي كنند به همين دليل براي پستان داراني مانند راسو و گربه غذاي دلچسبي نيستند. اما پرندگان كه حس بويايي ضعيفي دارند از خوردن اين موش ها ناراحت نمي شوند و معمولا“ مي توان باقيمانده هاي آنها را در لانه ي خغد ها يا پرندگان صياد پيدا كرد.
موش هاي زمستان خواب
موش هاي زمستان خواب جوندگاني كوچك و تپل با دمي پشمالو هستند. اين جانوران سيبيل هاي بلند و چشمان درشتي دارند كه اغلب به دليل وجود حلقه ي سياهي از خز به دور آنها درشت تر هم به نظر مي رسند. آنها از صخره ها و درخت ها خوب بالا مي روند و معمولا“ در درخت زار ها يا مناطق صخره اي زندگي مي كنند.
بيشتر موش هاي زمستان خواب زمستان خوابي مي كنند و به خواب عميقي فرو مي روند كه زمستان هاي سرد گاهي بيش از 6 ماه طول مي كشد. موش هاي زمستان خواب در طول روز چرت مي زنند و شب ها در جستجوي غذا هايي مثل دانه هاي مغز دار، ميوه و نيز حشره ها و عنكبوت ها از لانه خارج مي شوند. يك گونه از آن ها به نام موش زمستان خواب چاق يا خوراكي، را رومي ها براي خوردن پرورش مي دادند.
موش زمستان خواب درختي براي چسبيدن به شاخه ها هنگام بالا رفتن از درخت و يافتن غذا از پاهاي بلند خود استفاده مي كند. دم پشمالوي جانور نمي تواند شاخه را بگيرد اما در حفظ تعادل مؤثر است.
موش هاي صحرايي
موش هاي صحرايي ممكن است با موش هاي خانگي اشتباه شوند، ولي تفاوتشان با موش هاي خانگي در اين است كه دم و صورت كوتاه و چشم ها و گوش هاي كوچك دارند. اين موش ها معمولا“ گياهان بسيار سخت را مي خورند. براي اين كار، دندان هايي دارند كه در طول عمرشان رشد مي كند و فرسودگي ناشي از جويدن غذا هاي ناگوار را جبران مي كند. موش هاي صحرايي به ندرت بيش از 1 سال زنده مي مانند. ولي بيشتر ماده ها در همين مدت چندين بار بچه به دنيا مي آورند. بيش تر اين بچه ها را روباه ها ،جغد ها يا ديگر مهاجمان مي خورند، ولي گاهي تعداد موش هايي كه زنده مي مانند آنقدر هست كه تعداد موش ها بسيار افزايش يابد. موش هاي صحرايي در قسمت هاي شمالي زمين زندگي مي كنند.
بعضي از موش هاي صحرايي شمالي به لمينگ مشهورند. معمولا“ تعداد اين جانوران ناگهان افزايش مي يابد و سپس دوباره به مقدار اوليه كاهش پيدا مي كند.
چند ركورد جالب در مورد موش ها
جوان ترين زايا در ميان پستان داران
موش صحرايي اسكانديناوي بومي نروژ، 14 روز پس از تولد آماده ي توليد مثل است.دوره ي بارداري آن بين 16 تا 23 روز است و در هر نوبت زايش بين 1 تا 13 بچه به دنيا مي آورد.
كوچك ترين كيسه دار در بين جانوران
كوچكترين جانور كيسه دار شناخته شده يك نوع موش دم دراز با جمجمه ي صاف است كه فقط در مناطق شمال غربي استراليا يافت مي شود. طول بدن نوع نر آن 5/4 سانتي متر (به اضافه ي 5 سانتي متر دم) و وزنش حدود 4 گرم است.
كوچكترين جونده
كوچكترين جونده شناخته شده، موش كوتوله ي شمالي بومي قسمت هاي مركزي مكزيك و بخش هاي جنوبي ايالت آريزونا و تگزاس مي باشد.اندازه ي آن 109 ميليمتر (معادل 3/4 اينچ) و وزنش بين 7 تا 8 گرم است.
نادر ترين جونده
به نظر مي رسد كه نادر ترين جونده موش برنجي جزيره ي جيمز در شرق اقيانوس آرام باشد. چهار نمونه از اين جانور اولين بار در سال 1906 بدست آمد و ديگر اثري از آن ديده نشد تا اينكه در ژانويه 1966، جمجمه ي يك نمونه از آن مجددا“ بدست آمد.
نوشته شده در ۱۳۸٥/٢/٢ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()
به نام خدا
ويتامين ها موادي هستند كه به مقداربسيار كم با جيره ي غذايي روزانه بايد به بدن برسند زيرا فقدان آن ها در غذا سبب بروز عوارض گوناگون و بيماري ها مختلف مي شود و به عبارت ديگر وجود ويتامين در غذا براي تامين نمو و حفظ تعادل اعمال حياتي ضرورت كامل دارد. ويتامين ها عموما" در اغذيه ي گياهي و جانوري وجود دارند و در ميوه ها و سبزي هاي تازه به فراواني موجودند. حرارت دادن زياد (120 درجه) و كهنه شدن اغذيه ويتامين ها را متلاشي كرده از بين مي برد. ويتامين ها انواع مختلف دارند و فقدان هر نوع آن در اغذيه، عارضه ي مخصوصي به وجود مي آورد.
ازمهم ترين ويتامين ها مي توان ويتامين هاي زير را نام برد:
K-E-D-A كه در چربي محلول اند و PP-C-B كه در آب محلول اند.
ويتامين A : ويتامين نمو است. فقدان آن در جيره ي غذايي به مدت طولاني، سبب توقف نمو و رشد كودكان شده ايجاد بيماري گزروفتالمي (كاهش ديد در نور كم و
در اثر شدت آن قرنيه خشك و ضعيف مي شود) مي كند. در كره، شير، روغن جگر ماهي، غالب سبزي ها و ميوه ها مخصوصا" هويج در ميوه ها و كلم در سبزي ها به وفور يافت مي شود تركيب نارنجي رنگ هويج كه كاروتن نام دارد در بدن ما به آساني به ويتامين A تبديل مي گردد.
ويتامين B1: اين ويتامين براي كنترل سلسله اعصاب مفيد است. بيشتر در مخمر آبجو و پوست غلات و حبوبات و سيب زميني و گوشت يافت مي شود. فقدان اين ويتامين باعث بروز بيماري بري بري (به معناي نمي توانم نمي توانم) مي شود.
ويتامين :B2 اين ويتامين براي سوخت مواد غذايي مخصوصا" مواد گلوسيدي لازم است. در گوشت، شير، زرده ي تخم مرغ و مخمر آبجو يافت مي شود.
ويتامين B6: فقدان اين ويتامين باعث بروز عوارض جلدي از قبيل جوش ها و زخم هاي جلدي و ناراحتي هاي پوستي مي شود. بيشتر در پوست گندم، ذرت، جگر، سبزي ها و مخمر آبجو يافت مي شود.
ويتامين B12: براي جلوگيري از كم خوني (آنمي) به كار مي رود و در جگر و زرده ي تخم مرغ به وفور يافت مي شود.
ويتامين C: بي ثبات ترين ويتامين ها است و در اثر ماندن به زودي فاسد مي شود. كمبود آن موجب بيماري اسكوربوت مي گردد كه سبب خون ريزي لثه، عفونت دهان و خالي شدن پاي ريشه ي دندان و لق شدن آن مي شود. اين ويتامين در سبزي ها و ميوه هاي تازه، مانند: كاهو، كلم، اسفناج، پياز، گوجه فرنگي و مركبات يافت مي شود.
ويتامين D: از ويتامين هاي تشكيل دهنده ي استخوان بندي است فقدان آن سبب بيماري راشيتيسم (راشي تيسم) يا نرمي استخوان مي گردد. در روغن ماهي، جگر، زرده ي تخم مرغ و گوشت موجود است. در مقابل آفتاب پوست بدن مي تواند از اين ويتامين بسازد.
ويتامين K: همراه با عنصر كلسيم (Ca) به فرآيند لخته شدن خون كمك مي كند. فقدان آن در غذا خاصيت انعقاد خون را كم مي كند. به مقدار زياد در جگر سياه، زرده ي تخم مرغ، گوجه فرنگي و اسفناج وجود دارد.
ويتامين E: فقدان ويتامين E سبب تحليل رفتن ماهيچه ها و عضلات و نازايي مي شود. در بادام زميني، جوانه ي گندم و روغن هاي گياهي مانند روغن زيتون فراوان است.
ويتامين PP (نياسين) : ضد بيماري پلاگر است. فقدان آن سبب بروز عوارض جلدي مي شود و در بعضي حالات به نوعي جنون منتهي مي گردد. در مخمر آبجو، گوشت، زرده ي تخم مرغ، جگر و سبزي ها وجود دارد.
نوشته شده در ۱۳۸٥/۱/٢۸ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()
قارچ سرشار از پروتئين و مواد غذايي ديگر است و قارچ هاي گوشتي مواد مغذي بيشتري را دارا هستند. به ويژه قارچ Bisporus Agricus داراي آب كمتر و دست كم 72% پروتئين قابل هضم، ويتامين ها، تيامين، ريبوفلاوين، اسيد نيكوتين، اسيد پانتوتنيك، نمك هاي معدني و فسفر است. از نظر كالري، قارچ در رديف سيب و از نظر ويتامين A در سطح پايين قرار دارد. وجود مواد مختلف در قارچ، اين گياه را به صورت غذايي نسبتا" كامل و مقوي معرفي مي كند.
قارچ شي ايتاك نيز داراي درصد قابل توجهي پروتئين است كه در مقام مقايسه از ديگر قارچ ها برتري دارد.
اندازه ي پروتئين موردنياز افراد با اندازه ي بدن تناسب دارد. پروتئين ماده اي است كه در ترميم و ساختن اندام ها وارد مي شود. كودكان و نوجوانان كه در حال رشد هستند به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن، تقريبا" 4 تا 6 برابر بيشتر از افراد معمولي به پروتئين نياز دارند.
وجود پروتئين زياد در غذا سبب بهبود زخم ها، التيام سوختگي ها و كوتاه شدن
دوره ي نقاهت بيماري ها خواهد بود. همكاري و هماهنگي مواد معدني و ويتامين ها با پروتئين براي سوخت و ساز و عمليات مهم بدن ضروري است.
مصرف قارچ به علت خاصيت كنترل چربي و قند خون، براي مبتلايان به بيماري هاي قلبي، ديابت و همچنين افراد چاق و آنان كه از بيماري بالا بودن چربي خون رنج مي برند توصيه شده است.
خوردن نوعي قارچ به نام ليوفيلوم جرجي موجب پايين آوردن قند و حتي اوره ي خون است. در آزمايش هاي پياپي مشاهده شده است بيماراني كه نسبت به تزريق انسولين مقاومت نشان مي دهند و قند خونشان همچنان بالا مي ماند، با مصرف اين قارچ مداوا مي شوند.
نوشته شده در ۱۳۸٥/۱/۱٩ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()
به نام خدا
مرواريد چگونه به وجود مي آيد؟
نوعي موجود آبزي صدف دار است كه در بستر رودها و دريا ها زندگي مي كند وقتي گرسنه مي شود، دهان باز كرده و مقداري آب را با موجودات ريز خوراكي مي بلعد. گاه شن ريزه اي نيز داخل صدف مي شود كه درست مانند گرد و خاكي است كه چشم انسان را آزار مي دهد براي او آزار دهنده است و اين باعث ترشح ماده اي مي شود كه "مرواريد زا" نام دارد. اين ترشحات آن چنان لايه به
لايه شن ريزه را در ميان مي گيرد كه سرانجام مرواريدي زيبا به وجود مي آيد.
امروزه بسياري از مرواريد ها "پرورشي" هستند به اين معنا كه شن ريزه اي را عمدا" وارد صدف مي كنند تا صدف را وادار به ساختن صدف نمايند.
وال چقدر مي تواند زير آب بماند؟
وال ها پستانداراني مانند ما هستند كه با شش تنفس مي كنند. آن ها نفس خود را زير آب نگه مي دارند و براي پر كردن شش هايشان ار هواي تازه به روي آب مي آيند. وال هاي اسپرم براي صيد كوسه ها و ماهي هاي مركب به عمق آب مي روند. آن ها مي توانند حداقل يك و حداكثر دو ساعت زير آب بمانند.
سرعت تيزپرواز ترين حيوان چقدر است؟
تيزپرواز ترين حيوانات جهان پرندگاني اند كه ((پرستوك)) ناميده مي شوند. پرستوك دم خاردار كه در آسيا زندگي مي كند، قادراست با سرعتي بيش از 160 كيلومتر در ساعت پرواز كند و با بالاترين ميزان سرعت يك قطار سريع السير رقابت كند.
آيا جوجه تيغي مي تواند تيغ هايش را پرتاب كند؟
بعضي از مردم معتقدند كه جوجه تيغي تيغ هايش را پرتاب مي كند، ولي اين موضوع حقيقت ندارد. تيغ ها كاملا" سست هستند. وقتي يك حيوان سعي مي كند جوجه تيغي را چنگ بزند، تيغ هاي جوجه تيغي با فرو رفتن به بدن او از پوست جدا مي شوند. بعضي مواقع جوجه تيغي با چرخواندن دمش تعدادي از تيغ ها را با ضربه به بدن حيوانات ديگر فرو مي كند.
ساريغ چيست؟
ساريغ ها وقتي كه ترسيده باشند يا نتوانند بگريزند، بدون حركت دراز مي كشند و طوري رفتار مي كنند كه گويي مرده اند. آن ها براي فريب دادن دشمنانشان از اين حيله استفاده مي كنند.
ساريغ مادر يك كيسه دارد كه درون آن پستان هايي است و بچه هايش مش توانند از آن شير بخورند. بدن بچه هاي اين حيوان بعد از تولد بدون مو است و تقريبا" در حدود يك سانتي متر طول دارد. آن ها نيز مانند بچه كانگرو ها به درون كيسه ي مادرشان مي خزند و به پستان ها مي چسبند و تا زماني كه بزرگ نشده اند در آنجا مي مانند. سپس ساريغ هاي جوان بيرون مي خزند و در حاليكه پوست بدن يا دم مادرشان را گرفته اند روي پشت او سوار مي شوند. ساريغ ها نيز مانند ميمون ها مي توانند از دم خود استفاده كنند و در موقع بالا رفتن، شاخه هاي درختان را بگيرند. آنها روزها مي خوابند و شبها به جستجوي غذا مي روند.
نوشته شده در ۱۳۸٥/۱/۱٤ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()
به نام خدا
آيا غذايي كه مي خوريم در رفتارمان تاثير دارد؟
اخيرا" آزمايشي روي دوقلوهايي انجام گرفته است كه شگفتي انسان را بر مي انگيزد. دانشمندان در طي دو هفته غذا هاي متفاوتي به اين دوقلوهاي پنج ساله سرو كرده بودند. آن بچه اي كه شكلات، بستني، نوشابه و چيز هايي از اين قبيل منع شده بود، رفتارش بسيار متعادل و منظم بود و جالبتر اينكه همين بچه در تست هوش از برادر دوقلوي خود كه همه چيز خورده بود، بهتر بود.
چرا وقتي مي ترسيم رنگمان مي پرد؟
در بالاي كليه ها غده هاي فوق كليوي قرار گرفته اند اين غده ها ماده اي ترشح مي كنند كه آدرنالين ناميده مي شود آدرنالين براي آمادگي بدن در انجام فعاليت هاي شديد يا دفاع از خود، ترشح مي شود.
وقتي كه بسيار هيجان زده باشيد، غده هاي فوق كليوي ناگهان مقدار زيادي آدرنالين در خون ترشح مي كنند. آدرنالين سبب افزايش ضربان قلب و كارايي آن مي شود. اين ماده، رگ هاي متصل به ماهيچه ها را گشاد مي كند و علاوه بر آن موجب افزايش غلظت قند در خون مي شود. به اين طريق است كه بدن خود را با شرايط تطبيق مي دهد. با تاثير آدرنالين، خون از چهره به ماهيچه ها هجوم آورده و به بخش هايي كه ضروري تر ايت جريان مي يابد، براي همين است كه هنگام ترس رنگ از رخسارتان مي پرد.
چرا موهاي انسان متدرجا" سفيد مي شود؟
مو را چنين تعريف مي كنند: تارهاي باريك و نازك كه در سر و پوست بدن انسان مي رويد و به شكل لوله ي بسيار باريكي بوده، كه درون آن سوراخ است. هر تار مو داراي پياز كوچكي است كه درون پوست قرار گرفته است.
رنگ موهاي بدن (موي سر) بر اثر ماده اي به نام "پيگمان" است. به مرور زمان كه انسان سالخورده مي شود، و سنش بالا مي رود، توليد "پيگمان" رفته رفته كاهش يافته و بالاخره قطع مي شود، آن وقت در ساقه ي مو، فضاهايي انباشته از هوا پديدار مي شوند! در اين حالت، سلول هاي مو رنگ اصلي خودشان را كه تقريبا" سفيد است پيدا مي كنند.
بدن انسان بالغ داراي چند سلول مي باشد؟
همانطور كه مي دانيد بدن انسان از سلول هاي متفاوت تشكيل شده است ولي آيا مي دانستيد كه در بدن يك انسان بالغ بيش از ششصد هزار ميليارد سلول وجود دارد. جابتر آنكه از همه ي اين سلول ها فقط ده درصد آن متعلق به خود ماست، بقيه متعلق به باكتري هاست به مانند باكتري هايي كه در هضم غذا به ما كمك مي كنند.
نوشته شده در ۱۳۸٥/۱/۱٢ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()
پوتوس ابلق
نام علمي:Scindapsus arrereus
فارسي اصيل: لوكژ (لوك = عَشَقه + اژ = مار) (اشاره به پيچندگي گياه و ريشه هاي مار مانند آن)
فارسي رايج:پوتوس ابلق
نام انگليسي: Devils ivy
اين گياه تزييني جز خانواده آراسه و نيازهايش مانند فيلودندرون هاست، گونه هاي زيادي دارد و زادگاهش جنوب شرقي آسياست، در تمام خانه ها عموميت پيدا نموده و سريع الرشد و ارزان و كم توقع است، رنگ برگ ها از سبز تا سبز ابلقي با مخلوطي از رنگ هاي زرد و زرد تند و سفيد كرمي است، شاخه هاي بالا رونده و آويزان آن در منازل تا حدود 5 متر مي رسد كه با هدايت و ثابت نمودن آن ها بدنه ي ديوارهاي اتاق را تزيين مي نمايند، رطوبت كم محيط را تحمل و تكثير آن ساده است.
نيازها:
-
-
دما: اگرچه در زمستان تا 13 درجه ي سانتيگراد مقاومت مي نمايد ولي درجه حرارت دلخواه در اين فصل 16 درجه است درجه حرارت را در تابستان زير 24 درجه نگه داريد.
-
آبياري: اجازه دهيد خاك سطح گلدان در زمان بين دو آبياري خشك و سپس آبياري نماييد، در تابستان هر 5-4 روز و در زمستان هر 8-7 روز آبياري كنيد، زهكش گلدان را مرتبا" بازديد نماييد.
-
رطوبت: در تابستان 3-2 در هفته و در زمستان 2 بار در هفته غبار پاشي لازم است از آب ولرم استفاده نماييد.
-
تغذيه: كمبود عناصر غذايي گلدان را با افزايش كودهاي مايع يا جامد محلول در آب مخصوص گياهان زينتي طبق دستور و نصف ميزان توصيه شده از طرف سازنده هر ماه يك بار جبران نماييد.
-
خاك مناسب: ليموني
-
تعويض گلدان: گلدان كوچك را بر بزرگتر ترجيح مي دهد، سن گياه و حجم ريشه و ساقه معرف زمان تعويض گلدان است.
-
تميز نمودن برگ ها: جهت تميز نمودن برگ ها از غبار پاشي يا مالش پارچه يا اسفنج مرطوب بر روي سطح برگ ها استفاده نماييد.
-
تكثير: ريشه دار نمودن قلمه هاي ساقه در بهار در شن و پيت در دماي 21 درجه ي سانتي گراد.
-
روش استفاده از قيم خزه دار: گياه داراي ريشه هاي هوايي است كه قادر به رشد درون خزه ي قيم است، در هنگام تعويض گلدان قيم را درون گلدان جديد نگه داشته و سپس گياه را از گلدان قبلي خارج و در كنار قيم قرار دهيد، خاك جديد اضافه نموده و با فشار دست آن ها را متراكم نماييد، گياه را با نخ به قيم وصل و گره بزنيد، آبِ آبياري را با ملايمت از روي خزه ها عبور دهيد تا محيط مناسبي براي ريشه هاي هوايي فراهم گردد.
عوارض و درمان:
-
زخم هاي پنبه مانند سفيد رنگ روي برگ ها ظاهر شده اند: عامل آن حشره ي آفت است، هر دو هفته يكبار با سم حشره كش نفوذي گياه را سمپاشي يا با پنبه ي آغشته به محلول لكه ها را خيس كنيد.
-
برگ ها و ساقه ها خم شدخ و خشك مي شوند: هوا خيلي گرم و گياه تشنه است، گلدهن را به محل خنك تري منتقل و فورا" آبياري نماييد. غبار پاشي فراموش نشود.
-
برگ ها سبز كمرنگ هستند: نور كم است، گياه را به محل روشنتري با نور غير مستقيم منتقل نماييد.
-
برگ ها رنگ پريده هستند: شدت نور زياد است، گلدان را به محلي با شدت نور كمتر ببريد.
-
گياه خود را انداخته است: خاك باتلاق شده است يا آبياري بيش از اندازه و هوا سرد شرايط را برطرف نماييد.
-
رشد گياه كند و فاصله ي بين برگ ها زياد است: احتياج بع تغذيه ي مصنويي دارد كمبود عناصر خاك گلدان را با تغذيه هر ماه يكبار در طول سال و نصف ميزان توصيه شده جبران نماييد.
-
نقاط زنگ مانندي روي برگ ها مشاهده مي شود: از عوارض مواد براق كننده ي برگ هاست، از آن ها استفاده نكنيد. برگ ها را با اسفنج و پارچه ي مر طوب تميز كنيد.
-
حاشيه برگ ها سياه و نقاط قهوه اي روي آن ها ظاهر شده است: آبياري بيش از اندازه بوده است، اجازه دهيد سطح خاك گلدان در فاصله ي بين دو آبياري خشك و سپس آبياري كنيد، زهكش را بازديد نماييد.
-
برگ ها زرد و تار عنكبوت زير آن ها مشاهده مي گردد: عامل آن كنه ي ريز قرمز است، با پنبه ي آغشته به سم كنه كش سطح برگ را خيس كنيد و يا هر دو هفته يكبار با سم كنه كش سمپاشي نماييد، ازدياد رطوبت محيط در كاهش آفت مؤثر است.
نوشته شده در ۱۳۸٥/۱/۱۱ توسط نینا شاهرخی | لينك ثابت نظرات ()